DÖNEME GENEL BAKIŞ
Kronolojide burası neresi?
Halk edebiyatı, sözlü geleneğin Anadolu’daki güçlü devamıdır. Anonim ürünler, saz şairlerinin şiirleri ve tasavvuf çevresinde gelişen tekke ürünleri farklı kollar oluştursa da halk dili ve canlı söyleyiş ortak zemindir.
TEMEL ÖZELLİKLER
Dönemin ana çizgileri
- Şiirde çoğunlukla hece ölçüsü ve dörtlük kullanılır.
- Dil günlük söyleyişe yakındır; doğa, aşk, yiğitlik ve tasavvuf geniş yer tutar.
- Anonim, âşık tarzı ve dinî-tasavvufî kollar ayrı tür ve sanatçı çevreleri oluşturur.
- Âşıklar saz eşliğinde söyler; mahlas ve usta–çırak geleneği önemlidir.
ÖNEMLİ TÜRLER / KAVRAMLAR
Haritada işaretlemen gerekenler
ManiTürküKoşmaSemaiVarsağıDestanİlahiNefes
ÖNEMLİ SANATÇILAR VE ESERLER
Çekirdek isimler ve bağlantılar
Yunus Emre
Tasavvufu yalın ve içten bir Türkçeyle işler.
Karacaoğlan
Doğa, güzellik ve aşk temalı koşmalarıyla tanınır.
Köroğlu
Yiğitçe söyleyiş ve koçaklama geleneğinin güçlü temsilcisidir.
Pir Sultan Abdal
Alevi-Bektaşi şiir geleneğinin öne çıkan ismidir.
AYT’DE NASIL TANINIR?
Soru kökündeki ayırt edici izler
- Dörtlük, hece ve saz birlikteliği çoğu kez âşık tarzını işaret eder.
- Ürünün anonim mi, âşık tarzı mı, tekke çevresi mi olduğu önce belirlenmelidir.
- Koşma, semai ve varsağı; ölçü, ezgi ve söyleyiş tavrıyla ayrılır.
MAKALEYİ BEĞENDİNİZ Mİ?
—toplam beğeni
Her cihazdan yalnızca bir beğeni sayılır.